»نهج البلاغه:

۱۰ مهر ۱۴۰۰

وصیت¬نامه شهید محمد صفاری فرزند حسن متولد ۱۳۶۷ اهل طبس که در تاریخ ۲۵/۱۲/۱۳۸۷ در زاهدان به شهادت رسید.

بِسْمِ اللّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِیم
کلُ‏ مَنْ عَلَیهْا فَانٍ(۲۶) [قرآن کریم سوره¬ شریفه الرحمن]
همه کسانى که روى آن [زمین‏] هستند فانى مى‏شوند.
به نام آنکه به من جان بخشید و آنگاه که اراده کند بازستاند و به نام آن‌که باب شهادت را گشود تا گنه‌کارانی چون من، خود را در آن شستشو دهند.
چون وصیت¬ نمودن از جمله وظایفی است که بر همه لازم است لذا در تاریخ ۱۳/۱۱/۱۳۸۷ توفیق ایزدی شامل حال این‌جانب محمد صفاری که هم اکنون ساکن خانه پدری‌ام در طبس و شاغل زاهدان هستم گشته است.
لذا بعد از شهادت به یگانگی خدا و رسالت و نبوّت انبیاء(علی¬نبینا¬و¬آله¬و¬علیهم¬السلام) و خاتمیت حضرت محمد¬بن-عبدالله(صلی¬الله¬¬علیه¬وآله¬و¬سلم) و امامت امیرالمؤمنین علی¬بن¬ابی¬طالب و حسن¬بن¬علی و حسین¬بن¬علی و علی¬بن¬الحسین و محمد¬بن¬علی و جعفر¬بن¬محمد و موسی¬بن¬جعفر و علی¬بن¬موسی و محمد¬بن¬علی و علی¬بن¬محمد و حسن¬بن¬علی(سلام¬الله¬علیهم اجمعین) و حضرت بقیه¬الله¬الاعظم قائم¬المنتظرالمهدی ارواحنا فداه(عجّل¬الله¬تعالی¬فرجه¬الشریف) و بعد از اقرار به اصول¬ و عقاید دین مبین اسلام و قبول تمام مسائل شریعت محمدی(صلی¬الله¬¬علیه¬وآله¬و¬سلم) در عین حال سلامتی و بدون اکراه وصایای خود را در این چند صفحه درج نموده تا به آنها بعد از شهادت عمل شود.
حال که خداوند جَلَّ¬جَلاله معراج مرا در شهادت قرار داده پس هر کجا از این سرزمین که روح از قفس وجودم رهایی یافت مرا به دیار خویش باز گردانید در حالی که مرا به گونه¬ای در پرچم میهنم بپیچانده¬اید که رنگ سفید آن رویم را بپوشاند، رنگ سبزش دست راستم و رنگ سرخش دست چپم را و زینت آن (الله) بر روی سینه¬ام باشد. در فراق من نگریید بلکه بخندید و شادی کنید آن¬گونه که در دامادی¬ام می¬خواستید شادی کنید حتی بیشتر چرا که شهادت برای من از ازدواج، و قبر از حجله، جایگاهی برتر است و اگر به تنگ آمدید بر مصیبت اباعبدالله (سلام¬الله¬علیه) بگریید تا آرامش یابید. پس مرا پنج¬شنبه غسل دهید حتی اگر هفته¬ای از مرگم بگذرد و آن هنگام روضه¬ی بی¬غسل و کفنی اباعبدالله (سلام¬الله¬علیه) را بخوانید. صبح جمعه مرا تشییع نمایید و در حجله أَبدی گذارید در حالی که با روضه ابالفضل العباس(سلام¬الله¬علیه) آقایم حضرت مهدی موعود (عجّل¬الله¬تعالی¬فرجه¬الشریف) را به این مجلس دعوت بکنید و مرا در قبر نگذارید مگر با چفیه¬ای دور گردن و پیشانی¬بند یا حسین (سلام¬الله¬علیه) و بر روی سنگ قبرم این¬گونه بنویسید: …[این مطلب و ادامه وصیت¬نامه را شهید بزرگوار ننوشته¬¬اند احتمالاً فرصت بعدی برای نگاشتن آن فراهم نشده بوده است.] و از آن به بعد هر گاه بر مزارم حاضر شدید روضه علی اصغر یا رقیه (سلام¬الله¬علیهما) را بخوانید که هیچ مصیبتی چون آنها دل را به درد نمی¬آورد.
محمد صفاری

لینگ مطلب: https://www.shohadatabas.ir/?p=3054

نظر بدهید...

نظر شما برای “وصیت نامه شهید محمد صفاری”



قالب وردپرس
پایگاه اطلاعاتی شهدای طبس We would like to show you notifications for the latest news and updates.
رد
اجازه دادن به اعلان‌ها